|
Dizse
que siempres que nel calendariu hai dalgún día
internacional que conmemore dalgo, siempres va ser
dalgo que sufra dalguna clas de problema,
discriminación, sufra dalguna situación
d’inferioridá… dalgo que mereza ser conmemoráu pal
so puxu y pa la gueta del so reconocimientu na
sociedá. Por eso güei, un 8 de marzu más, vien a
conmemorase otra vuelta’l Día Internacional de la
Muyer Trabayadora. Otra vegada faise necesariu
conmemorar un día nel que poques coses tenemos pa
cellebrar, y si munches que denunciar y que se fain
necesaries glayar pa que lleguen a cada llugar
d’esti mundu.
Dende Darréu entendemos que nun hai condición humana
que xustifique la discriminación y la superiodidá
d’una persona sobre otra. La muyer, como tal,
enantes que madre, esposa, compañera o trabayadora
ye una ciudadana de plenu derechu, y ye asina como
tien qu’articulase’l so rol en toles sociedaes
d’esti mundu. Llevantemos la voz por ello.
Anguaño, les sociedaes de los llamaos Estaos
desarrollaos siguimos calteniendo a la muyer nun
estatus d’inferioridá respeutu al home. La tasa de
paru de les muyeres ye casi’l doble que la de los
homes en tolos Estaos europeos, la remuneración
d’una muyer pol mesmo puestu de trabayu na empresa
privada ye casi un 30% inferior de media que la del
home y la precariedá llaboral afeuta a les muyeres
muncho más qu’a los homes. Amás son les muyeres les
que sufren la doble xornada llaboral, sumándose al
so trabayu diariu’l trabayu domésticu, a lo que se
suma la carga de los fios o fies que pueda tener. La
descomanada competitividá del sistema neolliberal
d’anguaño fai que perenriba de les necesidaes
personales o coleutives de les persones tean los
intereses económicos del mercáu, lo que da puxu a
situaciones de desigualdá como les que sufre la
muyer nesti casu, y otros coleutivos vulnerables
n’otros casos.
Más esmolecedor ye tovía’l casu de la violencia de
xeneru. El “terrorismu patriarcal” produz cientos de
miles de víctimes al añu en tol mundu, un númberu
mui altu de muyeres son asesinaes o son victimes de
la violencia sexista, multiplicando en númberu de
victimes al terrorismu que podríemos llamar
“convencional”. Resulta entós llamativu la
comparativa de victimes de la violencia de xeneru
col númberu de victimes del terrorismu ente comines
“convencional”, y los presupuestos de los Estaos
occidentales destinaos a una y otra cosa. Mientres
les victimes de la violencia de xeneru multipliquen
a les victimes del terrorismu, el presupuestu
destináu a la llucha escontra’l terrorismu
multiplica infinitamente al destináu escontra esti
otro terrorismu, el terrorismu sexista, o el
terrorismu patriarcal, o el terrorismu afectivu, o
cualisquier forma na que queramos llamar a la
violencia machista.
Y si la situación de la muyer ye mala nos Estaos
desarrollaos, nos Estaos subdesarrollaos y probes la
situación pásase de les llendes moralmente
aceutables. Ellí onde’l sistema neolliberal amosa la
so imaxe rial, ellí onde amosa les sos
contradicciones, ye onde los grupos sociales de
riesgu sufren con más intensidá les inxusticies y la
desigualdá.
Nos paises probes, la probeza da más puxu entá a la
discriminación de la muyer. Del total de la
población que vive perbaxu l’umbral de la probeza,
alredor d’un 70% son muyeres, amás de representar el
65% de la población ensín alfabetizar. Ye equí onde
la violencia hacia la muyer garra más puxu y onde
entamen les más de les redes de prostitución. Ye
equí onde tenemos qu’incidir na nuesa denuncia.
Dende Darréu afitamos que la lliberación nacional
d’un pueblu nun se fai ensín la lliberación y
l’autonomía de los sos ciudadanos y les sos
ciudadanes, y nesi sen queremos movilizar a la
mocedá asturiano. A la muyer, a la llucha pola
lliberación de la muyer, nun pue dixebrala les
llendes nin les naciones, toles muyeres d’esti mundu
deben tar xunies pol mesmo finxu: la so emancipación
y el fin del machismu. Por eso, en Darréu, dende’l
nuesu ámbitu d’actuación que ye la nación asturiana,
llucharemos escontra esta forma de facismu, escontra’l
caltenimientu per parte del sistema capitalista de
los vieyos sistemes patriarcales d’esta sociedá.
Nel nuesu país la situación de la mocedá ye
esmolecedora, y más entá nel casu de les muyeres
xóvenes. La emigración por falta de trabayu llama a
la puerte de milenta mozos d’Asturies cada añu,
acentuándose nel casu de la muyer. El desemplégu, la
precaridá llaboral o l’altu coste de la vivienda son
dalgunes de les muries coles que los mozos y moces
d’Asturies tenemos qu’enfrentanos día tres día.
Facemos un llamamientu a les muyeres d’Asturies, y
más concrétamente a les moces asturianes a que
faigan de tolos díes un 8 de marzu, qu’esti día de
reivindicación se tresllade a tolos díes del añu.
Faigamos de tolos díes una posibilidá y una llucha
pa la integración y la igualdá de la muyer.
Organicémonos y eduquemos na igualdá a les persones
del nuesu alredor, demos exemplos a los nuesos y a
les nueses compañeres, familiares, vecines,
collacies… caleyemos toos xuntos nel camín de la
xusticia social y la igualdá. Ye cosa de mio, ye
cosa de to, ye cosa nuesa.
¡¡PUXA LA MUYER TRABAYADORA!!
¡¡PUXA ASTURIES SOCIALISTA!!
|
